|
موسسات غير انتفاعي
در مسائل بينالمللي واژه موسسه معمولا براي مراكز خيريه و يا
موسسات غير انتفاعي بكار ميرود. اما در حقيقت تنها درصد كوچكي
از اين موسسات فعاليتهاي غير انتفاعي دارند و بيشتر اين موسسات
در جهت حمايت از سرمايه اوليه و جلوگيري از ماليات بر سرمايه
تاسيس مي شوند.
البته بايد توجه داشت كه از نظر قانوني اين موسسات مجاب به
پرداختن به فعاليتهاي صرف خيريه نيستند. تنها مشخصهاي كه در
اينجا بايد به آن پرداخت اين است كه اين موسسات داراي مالك
نيستند اما شامل مجموعهاي از مديران ميشوند. بهرشكل، در
زماني كه شخصي سرمايهاي را به شكل يك موسسه درآورد ديگر مالك
آن سرمايه نيست اما ميتواند مالكيت همان موسسه را در دست داشته
باشد. اين شيوه روش مناسبي در جهت ايمني در برابر ورشكستگي،
طلاق و دعاوي حقوقي تجاري است. كليه موسسات ميتوانند هر نوع
سرمايه نظير اوراق بهادار، سهام و املاك را در دست داشته باشند
كه حفاظت از حقوق مادي و معنوي را شامل شوند.
بطور معمول، نوع اساسنامههاي موسسات هرگونه ارتباطي را بين
موسس و موسسه از نظر سود را نفي ميكنند اما ميتوان با بكارگيري
بدنه شركتي براي يك موسسه در واقع با حفظ ماهيت و مزايايي
موسسه هدايت آنرا در اختيار يك شركت گذاشت تا از اين رو منافع
اقتصادي و تجاري موسسات نيز بكار آيد.
البته بايد توجه داشت كه موسسات ابزاري براي تجارت نيستند و از
آنها بايد در جهت حفظ سرمايه بهره برد. بهر شكل يك موسسه
مزايايي نظير معافيت از ماليات را پديد ميآورد و از جمله
مزاياي مطرح تاسيس موسسه استفاده از آن به عنوان يك موسسه
آموزشي است كه ميتواند خود به تنهايي در برگيرنده مزايايي ديگر
شود.
|